Coffee Rails - 1-Sep-2025

 Once we ruled the pantry floor,

Mocking meetings, wanting more-

Laughter brewed in mugs and eyes,

Sneaky hugs and alibis.

You’d ask deep stuff out of the blue,

I’d answer like a talk-show crew.

We knew too much, yet played it cool,

Like rebels skipping grown-up school.

One day you ghosted, said “just stress”,

Then coffee breaks turned into guess-

Would she show up or vanish thin,

Like budget hikes or Friday’s gym?

I stayed a fool, kept walking in,

Past the desk where we had grinned.

Even WhatsApp group looks sad,

It misses all the memes we had.

Now here’s a line I thought you’d see - 

An old-school ping, low calorie:

No drama, guilt or deep confessions,

Just “hey, remember our sessions?”

If this poem makes you grin,

Maybe next time, check back in - 

Not for drinks or long lost tales,

Just one smile near coffee rails. ☕

When The Soul Grows Tired - 10-Nov-2025

 Sometimes the soul grows tired

not from walking,

but from standing still - 

from waiting at doors

that never open,

from holding out light

for those who never arrive.

Patience, once a virtue,

turns to ache.

Hope frays

in the quiet corners of the heart.

And one day,

without anger,

without ceremony,

the soul simply sighs,

closes the door,

and starts walking again - 

not away,

but toward its own peace.

Forgotten Lanes - 21 Sep 2025

 The corridor stretches, long and still,

Yet each step echoes with memory’s will.

We searched for rooms, a meeting in name,

But found in disguise our own little flame.

Now silence lingers where laughter once lay,

An empty passage, where shadows stay.

The walls remember, though time has gone,

A quiet reminder we once belonged.

Whispers In The Sand - 7 Sep 2025

 There were days we planned,

and days that drifted unplanned.

There were days we shared,

days we spoke for hours.

There were days I asked of you,

days you asked of me.

There were days I waited,

days I searched your face.

Now days turn into longings,

and nights into hollow echoes.

Every walk, every space,

still stamped with those golden memories.

The mind whispers: all is phantasm,

yet the heart still wanders,

still searching,

“where you are…”

Reunion 2025

 அன்று—

பள்ளி வாசல் நிழலில்

கால் நடுங்க, கை பிடித்து நின்றோம்;

உலகம் அறியாத

நட்பு அறிந்த பருவம்.

விதை வேறாயினும்,

விதைத்த காலம் மாறினும்—

வேரூன்றிக மணந்தது

ஒரே மண்ணில்தான்.

கோகோ ஓடிய கால் தடங்கள்,

லெக் டச் தொட்ட காலணிகள் ,

வுட் கட்டர் வியர்வையில் குரங்குதனத்தோடு

விளையாடி வளர்ந்த நாட்கள்...

ஃப்ரீ பீரியட்களில்

Joining Dots கனவுகள்,

Trump card'gal solli thandha veeram,

“Hollywood” என்ற சொல்லில்

உலகம் விரிந்த தருணம்.

“Attention… Stand at Ease”—

ஒரே கட்டளையில்

குழந்தை மனம்

ஒழுக்கம் கற்றது...

மணிக்கூடு ஓசை

காலம் அளந்தது;

ஆசான் பார்வை

வாழ்வு காட்டியது.

இன்று—

பெயர்க்கு அருகில் பல

பதவிகள் சூடினோம்... இருந்தும்

ஒரு பழைய பெயர் ஒலித்தால் மட்டும், மனதில் ரீங்காரமாய்

சிறு புன்னகை...

நாம் இன்று எங்கே நின்றாலும்,

நம்மை நிமிர்

த்தி நிறுத்திய

முதல் அடையாளம்... SBOA